«نافرمانی و مبارزات زنان علیه بی‌عدالتی جرم‌انگاری می‌شود»

اهمیت موضوع:
, «نافرمانی و مبارزات زنان علیه بی‌عدالتی جرم‌انگاری می‌شود», آخرین اخبار ایران و جهان و فید های خبری روز, «نافرمانی و مبارزات زنان علیه بی‌عدالتی جرم‌انگاری می‌شود», آخرین اخبار ایران و جهان و فید های خبری روز, «نافرمانی و مبارزات زنان علیه بی‌عدالتی جرم‌انگاری می‌شود», آخرین اخبار ایران و جهان و فید های خبری روز, «نافرمانی و مبارزات زنان علیه بی‌عدالتی جرم‌انگاری می‌شود», آخرین اخبار ایران و جهان و فید های خبری روز, «نافرمانی و مبارزات زنان علیه بی‌عدالتی جرم‌انگاری می‌شود», آخرین اخبار ایران و جهان و فید های خبری روز
Loading...

جمعه ۸ مارس، روز جهانی زن است؛ روزی که با خاطره و اکنونِ مبارزه زنان علیه بی‌عدالتی و تبعیض گره خورده. در برلین پایتخت آلمان به سیاق هر سال چند تظاهرات انجام خواهد شد،‌ اما تفاوت ۸ مارس امسال برای برلینی‌ها بدل‌شدن آن به تعطیلی رسمی است.

یکی از ائتلاف‌هایی که در پایتخت آلمان تظاهرات برپا می‌کنند، «ائتلاف فمینیست‌های بین‌الملل» است. آنها راهپیمایی را از برابر یک زندان زنان برلین آغاز می‌کنند. «زمانه» درباره چشم‌انداز و ایده‌های فمینیست‌های بین‌الملل با شکوفه منتظری، از گروه سازمان‌دهنده این ائتلاف گفت‌و‌گو کرده است. به گفته او، دلیل انتخاب زندان زنان لیشتنبرگ (Lichtenberg) بی‌عدالتی فراگیر در دستگاه‌های کیفری علیه زنان است.

🔘 شکوفه منتظری دلیل شکل‌گرفتن راهپیمایی‌های اعتراضی بدیل در کنار راهپیمایی «رسمی» روز زن در برلین را ــ که احزاب رسمی سازماندهی می‌کنند ــ تفاوت در دو نوع فمینیسم می‌داند: «تظاهرات “جریان غالب” برای سال‌ها در برلین برگزار می‌شده و احزاب سیاسی جریان غالب ــ از راست تا چپ ــ آن را سازمان می‌دهند. این تظاهرات تجلی چیزی بود که ما امروز به آن می‌گوییم “فمینیسم سفید”؛ یعنی فمینیسمی که خودش را مرکز جهان و عالم کل می‌داند. خیلی واضح بود که مسائل زنان پناهجو، رنگین‌پوست و سیاه و مهاجر جایی در بحث‌های آنها ندارد. اتفاق‌هایی که در کشورهای دیگر می‌افتاد، به همین ترتیب برایشان مهم‌ نبود… می‌خواستیم نشان دهیم که مبارزه ما صرفاً مبارزه با سکسیسم نیست بلکه توامان مبارزه‌ای با نژادپرستی، مهاجرستیزی، امپریالیسم و دخالت خارجی قدرت‌های غربی و ناتو و نهایتاً علیه سرمایه‌داری استثمارگری است که تمام رویاهای انسان‌ را می‌گیرد.»

فضای بین‌المللی زنان در فراخوان خود برای تظاهرات هشت مارس در برلین می‌نویسد:

«ما دستانمان را در همبستگی دراز می‌کنیم، و با یکدیگر مبارزه می‌کنیم زیرا “هیچ زنی* آزاد نیست اگر یک زن* در بند باشد.” ما همه زنان، لزبین، ترنس* و اینتر، به خصوص زنان ترنس، زنان* طبقه کارگر، زنان* پناهجو، زنان سیاه و زنانی* که در معرض تبعیض نژادپرستی هستند را با یکدیگر به خیابان‌ها فرامی‌خوانیم تا مصمم‌بودن و همبستگی خود را فرای مرزها نشان دهیم.»

وجود ستاره [*] در کنار اسم «زنان» در فراخوان فضای بین‌المللی زنان و اتحاد فمینیست‌های بین‌الملل علتی مشخص دارد که منتظری معنای آن را چنین توضیح می‌دهد: «فمینیسمی که ما از آن صحبت می‌کنیم، کوئیر‌ـ‌فمینیسم است و قرار است فمینیسمی باشد دربرگیرنده هویت‌های جنسی گوناگون و متفاوت به جز هویت مردان هم‌سو»

او توضیح می‌دهد که چگونه فضای بین‌المللی زنان به عنوان یک گروه خودسازماندهنده با جنبش اشغال پناهجویان در آلمان پس از خودکشی یک پناهجوی ایرانی در ایالت بایرن شکل گرفت. به گفته او، مبارزه زنان یک مبارزه بینابخشی است و تلاش آنها نیز «واردکردن مسئله نژادپرستی به حیطه مسائل زنان».

پرونده زمانه به مناسبت روز جهانی زنان: ۸ مارس: بر سکوی مبارزه ایستاده‌ایم


در همین زمینه:

گفت‌وگو با نسلهان آرول؛ دلقکی که نخواست یک زن ایده‌آل شود

نظرات